Back to Top

Muziektherapie

Muziek is een universele taal die ook verstaan wordt als je geen woorden kunt vinden. De beleving in het muziek maken of muziek luisteren staat centraal in deze therapievorm. Muziektherapie verschilt daarin wezenlijk van muziek maken omdat vooral uit muziek maken bestaat in plaats van uit gesprekken voeren. Daarbij maak ik gebruik van specifieke muzikale parameters om veranderingen in denken en handelen te bewerkstelligen. Aan de keuze voor de inzet van de muzikale parameters ligt veel wetenschappelijk onderzoek ten grondslag.

Muziektherapie kan worden ingezet in een breed kader; het wordt gebuikt in de zorg aan verstandelijk beperkte mensen, maar ook aan mensen met dementie. Ook binnen de psychiatrie wordt er veel gebruik van gemaakt en recent onderzoek  laat ook zien dat muziektherapie helpend kan zijn voor hoogbegaafde mensen.

 

Om voor muziektherapie in aanmerking te komen hoef je geen instrument te kunnen bespelen. De instrumenten zijn vooral een middel om muziek te ervaren. Door samen muziek te maken ontdek je hoe je aan de slag kan gaan met de problemen die je ervaart. Tijdens de sessie wordt geoefend met hoe je hier op een andere manier mee om kunt gaan of reageren.

Vervolgens wordt geoefend om dit ook buiten de therapieruimte, in het dagelijks leven, toe te

passen.

 

Muziektherapie is ‘evidence based’, dat betekent dat op grond van theoretische overwegingen,

praktijkervaringen en wetenschappelijke onderzoeken er duidelijke aanwijzingen zijn dat muziektherapie effectief is.

 

Binnen muziektherapie wordt onderscheid gemaakt tussen actieve en receptieve muziektherapie. Bij actieve muziektherapie spelen cliënt en therapeut op muziekinstrumenten en wordt er tijdens het spelen een beroep op de beleving en ervaring van de cliënt gedaan. Bij het toepassen van receptieve muziektherapie luistert de cliënt samen met de therapeut naar een daartoe zorgvuldig uitgezocht stuk muziek

 

Muziektherapie & hoogbegaafdheid

De meest voorkomende zaken waar hoogbegaafde kinderen tegenaan lopen zijn de manier waarop ze naar hun eigen leerproces kijken (mindset), het oefenen met het maken van fouten, faalangst etc. Daarnaast bieden we extra ondersteuning aan in het aanleren c.q. ontwikkelen van de executieve functies.

 

Mindset

Mindset is een belangrijk onderdeel van de executieve functies. Het bepaalt voor een belangrijk deel jouw leerstrategie. Je kunt het heerlijk vinden om uitgedaagd te worden, maar je kunt ook als een berg opzien tegen een uitdaging: stel je voor dat ik het niet in 1 keer kan…

Wat als ik een fout maak….

Fixie en Growie zijn vaste hulpjes in de lespraktijk, en we hebben het vast wel eens over Lefland en Makkieland. Welke route volg jij om de oversteek te maken van Makkieland naar Lefland?

Samen zoeken we de ideale route voor jou om de overtocht te maken en op weg te gaan naar persoonlijke groei.

 

Faalangst

Met faalangst heb ik veel ervaring, en we kunnen in overleg een hierop gericht aanbod bieden.

Bij veel hoogbegaafde kinderen zie je dat ze een vorm van faalangst hebben ontwikkeld.

Juist omdat ze zo slim zijn kan de lesstof op school geen of weinig uitdaging bieden.

Daardoor kan ook makkelijk het beeld ontstaan dat het heel normaal dat als je alles altijd in 1 keer kent, kunt en begrijpt.

Dat maakt dat veel hoogbegaafde kinderen te weinig ervaring opdoen met het maken van fouten waardoor zij het gevoel kunnen ontwikkelen dat de wereld instort als je een fout maakt. In een aantal gevallen kan dit vergaande vormen van faalangst aannemen.

Al tijdens mijn opleiding tot muziektherapeut heb ik samen met 2 collega-studenten een speciaal op faalangst gericht behandelprogramma (Maar muziek maken kan ik wel!) ontwikkeld.

Hiervan maak ik nog steeds regelmatig gebruik in de behandeling van faalangst.

 

Ontwijkstrategie

Kent u ze al? Al die smoesjes (soms heel goede) om maar vooral niet die uitdaging aan te gaan? Hoogbegaafde kinderen hebben vaak een heel arsenaal aan ontwijk strategieën.

Als ervaringsdeskundige heb ik zelf alle ontwijk strategieën uitgeprobeerd en kan ze goed herkennen wanneer leerlingen er gebruik van maken. Afhankelijk van de context maak we een keuze om er wel of niet op te reageren of om te observeren wat de achtergrond van dit gedrag is.

Het mooiste is dat leerlingen steeds weer verbaasd zijn wanneer ze merken dat inderdaad al hun ontwijk strategieën worden herkend…

 

 
 
 
 
 

Vragen over dit onderwerp?

Mail ze mij.